Ineens terug in de tijd,
Ik kan je niet beloven
dat ik er ben,maar van boven
kijk ik hoe je jezelf bevrijdt.
Ik kijk met je mee
en lach en huil
wetend dat ik me verschuil
blijf jij nog even benee.
In onze strijd lang te leven
moet je uiteindelijk de dood accepteren
dacht laat ik het proberen
maar bleek teveel om ‘nu’ te geven.
Ik blijf liever nog even beneden
dan dat je naar me opkijkt
wetend dat de tijd verstrijkt,
datzelfde geldt voor het verleden.
Alles komt uiteindelijk terug
daar waar ze niet behoren
in liefde geboren
een levenslange vlucht.
Ik kom met gebreken
speel nooit op safe
omdat ik graag op grenzen leef
Ik ben bij wijze van spreken.
Dus kijk ik naar het leven
en zoek ik mijn weg
wetend dat ik die afleg
duizend doden stervend.
©Isaiah
