isaiah.punt.nl
Laatste artikelen
"Dood zal ik alleen voor de levenden zijn, niet voor mezelf. Ik bedoel, ik kan niet dood zijn. Dood zijn altijd anderen."
 
 
 
Harry Mulisch
Lees meer...   (3 reacties)

Mijn nieuwe vaderland

 

Wie neerlands bloed in d’aders vloeit
    van vreemde smetten vrij
wiens hart voor volk en orde gloeit
    verhef uw zang als wij.
Vandaag zien wij weer één van zin
    de vlaggen afgestoft.
Vandaag zet ik mijn feestlied in
    voor vaderland en schoft.

Ik eer de leiders van mijn land.
    Hun vlekkeloos parcours
leert mij wat macht vóór al verlangt:
    ’t geweten van een hoer.
Ik eer mijn leiders hemelhoog
    en ’t hoogst zit een fascist
die u en mij zolang gedoogt –
    zolang als hij beslist.

 
 Beschermt gij, leiders, onze grond
    waar vreemde adem gaat
gij die zo rein zijt, kerngezond
    en zuiver op de graat.
Wij smeken om een harde hand
    in aangewreven haat.
Behoud voor 't lieve vaderland
    de blanke natiestaat.
 

Braakt uit, gij vrienden, vrij van zin
    uw krop, uw kreet, uw gal.
Niets is taboe en niets te min
    uw bagger minst van al.
Verneder dus wat u niet zint
   sla stuk wat niet bevalt
laat zien hoe u dit land bemint
    omhels het op zijn smalst.

Hoe klopt ons hart, hoe zwelt ons bloed
    bij 't rijzen van dees’ toon.
Klonk ooit een zuiverder gemoed
    een leger hart zo schoon?
Waar hoorde men die koekoekszang
    voor volk en vaderland?
Dat was toen in het landsbelang
    een heel volk werd verbrand.

 
 Dood nu wat afwijkt van uw bloed
    en van uw onderbuik.
Bewaar het niet, verdelg het goed
    zodat dit land ontluikt.
Wie hier nog onze mildheid zoekt:
    los op in brandend veen.
Waar elk verschil werd opgedoekt
    zijn staat en burger één.

 
 Wie neerlands bloed in d’aders vloeit
    van vreemde smetten vrij
die fabel staat weer eens in bloei
    in dwazen zoals wij.
Veel liever word ik door een volk
    van hunnen aangerand
dan mee te gaan in deze kolk
    van schoft en vaderland.
 
 
Door Ramsey Nasr
Lees meer...
Ik ben zwervende,
maar ga naar huis
mijn ziel stervende
mijn gedachten gruis
 
Weldra zie ik mijn moeder
en geliefden, voorgegaan
onder haar hoede
naar waar ik ben ontstaan
 
Donkere wolken zullen
boven mijn hoofd samentrekken
en donker zal mij vullen
 doch niet weerhouden te vertrekken
 
Ik zie de uitgestrektheid
van het beloofde land
geen pijn, geen ziekte of strijd
 enkel liefde zonder zwarte rand
 
 
 Mijn ziel stervende
mijn gedachten gruis
ik ben zwervende
maar weldra thuis
Lees meer...   (1 reactie)
'k Temper het licht
overschreeuw
de stemmen in mijn hoofd
en doe mijn ogen dicht
Verdriet verdoofd
 
Heb me lief
om al het goede
geen medelijden
alstublieft
behoud de herinneringen
die ooit onze passie voedde
 
Ik heb geluisterd en gehoord
en kan je niet
dwingen van mij
te houden
net zomin als jij
je hart kunt geven
als die een ander toebehoort
 
Terwijl ik mijn ogen
afwend
en de wanhoop mijn
verdriet verstomd
recht ik mijn rug
nu je nog bij me bent
want als de morgen komt
staak ik het gevecht
en trek ik me terug
 
©Isaiah
 
 
Lees meer...
'k Zou zo graag in jouw hoofd
willen kijken
jouw ziel verdoofd
willen bereiken
Wat gaat er door je heen
Heb je me nodig
Moet ik je toespreken
of zijn woorden overbodig
Moet ik voor jouw veiligheid vrezen?
Geef me een teken
ik kan geen gedachten lezen
 
Jouw emoties onderkoeld
geen spoor van verdriet
geen idee wat je nu voelt
hoe je de wereld ziet
of je naar me luistert
Ik tast in het duister
Ben ik de oorzaak
van jouw ergenissen
'k hoop dat je me deelgenoot
maakt
ik ben moe van het gissen
 
Ik verlang naar de dag
dat alles weer als altijd is
en je me verblijdt met die mooie lach
die ik de laatste tijd zo node mis
dat we knuffelen,praten dromen
 en weer nader
tot elkaar komen
jij als dochter
ik als vader
 
 
©Isaiah
Lees meer...
'k Zou zo graag in jouw hoofd
willen kijken
jouw ziel verdoofd
willen bereiken
Wat gaat er door je heen
Heb je me nodig
Moet ik je toespreken
of zijn woorden overbodig
Moet ik voor jouw veiligheid vrezen?
Geef me een teken
ik kan geen gedachten lezen
 
Jouw emoties onderkoeld
geen spoor van verdriet
geen idee wat je nu voelt
hoe je de wereld ziet
of je naar me luistert
Ik tast in het duister
Ben ik de oorzaak
van jouw ergenissen
'k hoop dat je me deelgenoot
maakt
ik ben moe van het gissen
 
Ik verlang naar de dag
dat alles weer als altijd is
en je me verblijdt met die mooie lach
die ik de laatste tijd zo node mis
dat we knuffelen,praten dromen
 en weer nader
tot elkaar komen
jij als dochter
ik als vader
 
©Isaiah
 
 
 
Lees meer...
Ik benoem zonder namen
Huil onhoorbaar zacht,
Wetend dat men om dwazen lacht
huil zonder me te schamen.
 
 Het komt telkens terug
in golven, waarna het vervaagt
versnelt, verergerd,vertraagd
en ik recht mijn rug
 
Terwijl ik in mijn emoties dreg
om te vinden wat ik ben kwijt geraakt
tel ik tot tien voordat het zoeken wordt gestaakt
ietwietwaait is eerlijk weg 
 
©Isaiah
Lees meer...   (2 reacties)
Je tekent een hart op de palm
van mijn hand en houdt me vast.
Perfect zoals jouw hand in de mijne past
vingers verstrengeld, verzegeld, kalm.
 
Je leidt me naar een parallel universum.
een vacuüm in de tijd,
waar je me kust, vasthoudt, met me vrijt
reduceren we ons wereldje tot het absolute minimum.
 
Ik weet dat het avontuur waar ik me in stort,
ondanks mijn wens, niet eeuwig zal duren.
(hoogst waarschijnlijk enkele uren)
En toch begin ik aan de reis
Wetend dat ik alleen wakker word
met een getekend hart op mijn hand als bewijs.
 
©Isaiah
Lees meer...   (3 reacties)
Langs de branding slenterde zij
Het water golfde koud en zilt.
De wind waaide haar haren wild
Uren tikten de dag voorbij.
 
Ze wordt door de sterren aanbeden
de maan kijkt teder op haar neer
Het doet haar beseffen, keer op keer
hoe klein ze zich voelt beneden.
 
Ze neemt diepe teugen,
vult haar longen met zoute lucht.
Ademt uit met een zucht.
Bevrijdt herinneringen in haar geheugen.
 
De zee dringt aan, begint te claimen
kust zachtjes haar voeten.
Ze weet dat ze straks zal moeten
kiezen, besluiten zal moeten nemen.
 
De maan blaast zachtjes haar naam in ‘t zand
bewijs dat mooie tijden niet zijn vervlogen
en vraagt haar mee te komen.
 
Daar aan de waterkant
sluit zij moedig haar ogen
en geeft zich over aan toekomstdromen.
 
©Isaiah
 
Voor Christa
Lees meer...   (4 reacties)
Al dat ik ooit voor jou zal zijn
is een diep verborgen geheim.
Ik had niets anders verwacht.
Ik probeer het te verdringen,
duizend en één herinneringen,
gemaakt in een hotelkamer die nacht.
 
Mijn verlangen naar meer
bleek eenrichtingsverkeer.
Passie maakte wilsonbekwaam
en ik verstopte, in genot verloren,
mijn verlangen in een ivoren toren.
Treft enkel mijzelf blaam.
 
Ach hoelang had het kunnen duren,
eer je oploopt tegen welbekende muren.
Per slot ben ik degene die altijd mijn eigen graven delf,
omdat mijn hart niet anders dan vluchten kan.
Ik ben een volwassen man
en tranen drogen vanzelf.
 
©Isaiah
Lees meer...   (2 reacties)
Domeinregistratie en hosting via mijndomein.nl